Jak wybrać przedszkole?

Przedszkole to miejsce, w którym dziecko buduje relacje ze swoimi rówieśnikami, poznaje świat i siebie samego, a także staje się bardziej samodzielne i niezależne. Rodzice poszukują dla swoich pociech przedszkola, które spełnią ich potrzeby. Wybór jednak nie jest warto, gdyż pod uwagę należy wziąć wiele czynników. Nie ma idealnych placówek, ale dobrze jest aby spełniały jak największa liczbę postawionych im kryteriów.

Jedną z rzeczy, na które bezwzględnie trzeba zwrócić uwagę jest bezpieczeństwo maluchów. Budynek oraz plac zabaw powinny być dostosowane do potrzeb dzieci, podobnie jak będące na wyposażeniu zabawki. Wiele przedszkoli wyposażonych jest w chwili obecnej w systemy monitoringu. Maluchy powinny mieć możliwość odbycia drzemki, która jednak nie może być obowiązkowa. Dzieci mają bowiem różny rytm dnia i inne wolny czas będą wolały poświęcić na rysowanie lub oglądanie bajki.

Dla rodziców niezwykle istotne są godziny otwarcia placówki. Muszą one być dostosowane do trybu pracy. Warto szukać przedszkoli nieco mniejszych, liczba dzieci w jednej grupie nie powinna przekraczać 20 osób, a na każde 10 dzieci musi przypadać jedna opiekunka. W niektórych placówkach łączone są dzieci starsze z młodszymi, co nie zawsze ma plusy. Kolejną kwestią są nauczyciele i ich wykształcenie.

Dobrze jest zapoznać się również z przykładowym menu. Idealnie, gdy jest on zatwierdzony przez Instytut Żywności i Żywienia. Powinien być urozmaicony, warto zapytać także, czy w przedszkolu jadłospis dostosowany jest do potrzeb np. alergików. Dla wielu rodziców priorytetem pozostaje również dogodna lokalizacja w cichym i zielonym otoczeniu.

Oferta edukacyjne przedszkoli musi zostać zatwierdzona przez MENiS. Dodatkowo rodzice mogą zdecydować się na placówki o różnego typu profilach – artystyczne, muzyczne, językowe itd. Ciekawą opcją są także różnego typu zajęcia dodatkowe dla interesowanych maluchów. Niemniej istotną kwestią jest koszt miesięcznego pobytu dziecka w przedszkolu oraz ewentualne dodatkowe opłaty.

Przedszkole prywatne Ursus i Włochy https://www.piccolo.waw.pl/

Ważnym elementem w rozwoju wychowania przedszkolnego było powstanie w 1932 roku wymienionej już Ustawy o rozwoju szkolnictwa. Określiła ona dla kogo organizuje się przedszkola, lecz nie sprecyzowała czym one mają one być i jaki będzie ich związek z szkołą. Zamiast programu Ministerstwo Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego wydało poradnik pod tytułem: „Rady i wskazówki dla wychowawczyń w przedszkolach (ochronkach)”.

W 1945 roku na Ogólnopolskim Zjeździe Oświatowym wysunięto postulat w sprawie obowiązkowego wychowania przedszkolnego w co najmniej dwuletnich (dla 5 i 6-latków) przedszkolach. Ich celem było stworzenie warunków do wszechstronnego rozwoju dzieci, przysposobienia do życia społecznego oraz do wykonywania obowiązku szkolnego. W tych czasach wyraźna była tendencja do centralizacji w zarządzaniu przedszkolami. Rozwój edukacji ma charakter działalności ujęty w jednolity system związany z przemianami ustrojowymi państwa. W latach sześćdziesiątych zlikwidowano sieć przedszkoli prowadzonych przez zrzeszenia katolików „Caritas”, jednocześnie rozszerzając sieć przedszkoli. Od 1958 roku zaczęły powstawać ogniska przedszkole oraz przedszkola przy szkołach podstawowych.

Ustawa o rozwoju oświaty i wychowania z 1961 roku ustaliła cele wychowania przedszkolnego:
- Wszechstronny rozwój dzieci
- Przygotowanie do nauki w szkole
- Pomoc pracującym rodzicom w zapewnieniu opieki wychowawczej
Stała się ona podstawą opracowania programu wychowania przedszkolnego oraz statutu przedszkola. Od 1977 roku zaczęto upowszechniać wychowanie przedszkolne obejmując nim rocznik sześciolatków, przygotowano dla nich specjalny program pracy wprowadzający naukę czytania opartą na znajomości 22 liter. Spowodowało to szeroką publiczną dyskusję na temat czy nauka nie zdominuje podstawowego czynnika wychowawczego małych dzieci-zabawy.

Jak widzimy na przestrzeni lat polski przedszkola zmieniały się pod wpływem różnych koncepcji pedagogicznych oraz w zależności od ustroju. Od placówek o charakterze opiekuńczym do wychowawczo-dydaktycznych. Na początku lat dziewięćdziesiątych pojawiły się dwie krańcowe postawy wobec przedszkoli. Jedna niechętna traktująca przedszkole jako „przeżytek komunizmu” czy jako „ochronkę” i druga wskazująca na stymulujące znaczenie przedszkola dla rozwoju dziecka.

Zgodnie z wynikami światowych badań, wysoka jakość edukacji przedszkolnej jest podstawowym czynnikiem pozwalającym rzeczywiście wyrównywać szanse edukacyjne i dobrze przygotować dzieci do dalszych etapów edukacji. Dobre przygotowanie nauczycieli do pracy z dziećmi przekłada się bezpośrednio na rozwój podstawowych kompetencji dzieci i ich gotowość szkolną.

Programy studiów pedagogicznych przygotowujące nauczycieli przedszkolnych nie uwzględniają najnowszych osiągnięć w zakresie pedagogiki dziecięcej oraz nie rozwijają umiejętności praktycznych nauczycieli i nauczycielek, szczególnie w zakresie wspierania rozwoju społecznego i emocjonalnego dzieci oraz współpracy z rodzicami.

Nie przykłada się wagi do uzupełniania wiedzy teoretycznej o bezpośrednią pracę z dziećmi. Programy nauczania zakładają dramatycznie niską liczbę godzin praktyk i staży studenckich prowadzonych w przedszkolach, pod opieką doświadczonych nauczycielek i nauczycieli.

Brakuje także dyskusji wśród ekspertów, kadry pedagogicznej, rodziców oraz samorządowców na temat jakości edukacji przedszkolnej i jej wizji na XXI wiek. Warto przytoczyć w tym miejscu jeden z zapisów rekomendacji Rady Unii Europejskiej, który zasługuje w tym kontekście na szczególną uwagę: „Usługi wczesnej edukacji i opieki nad dzieckiem muszą być ukierunkowane na dziecko; dzieci uczą się najlepiej w środowiskach, które opierają się na udziale dziecka i zainteresowaniu nauką. Organizacja, wybór zajęć i przedmiotów nauczania są często przedmiotem rozmów między nauczycielami i dziećmi. W ramach usług powinno oferować się bezpieczne, troskliwe i otaczające opieką środowisko oraz zapewniać społeczną, kulturową i fizyczną przestrzeń z szerokim zakresem możliwości, dzięki którym dzieci mogą rozwijać swój potencjał. Usługi te są najlepiej dostosowane do potrzeb, gdy są oparte na podstawowej tezie, że edukacja i opieka są nierozłączne. Należy wyjść z założenia, że dzieciństwo jest wartością samą w sobie i że pierwsze lata życia służą nie tylko przygotowaniu dzieci do szkoły i do dorosłego życia, ale również wspieraniu ich i docenianiu”.